روز جهانی ناشنوایان، که هر ساله در آخرین یکشنبه سپتامبر برگزار می‌شود، صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه عرصهٔ تقابل دو پارادایم متفاوت در فهم ناشنوایی است

برخلاف تصور رایج، معلولیت شنوایی نیز اقتضائات معماری و طراحی داخلی خاص خود را دارد؛ زیرا افراد ناشنوا و کم‌شنوا برای دریافت اطلاعات محیطی عمدتاً به حس بینایی و لامسه (ارتعاش) متکی هستند.

ادارات و نهادهای خدمت‌رسان، به‌عنوان نخستین نقطه تماس شهروندان با حاکمیت، نقشی بی‌بدیل در شکل‌گیری تصویر سازمانی و اعتماد عمومی ایفا می‌کنند. این مقاله با تلفیق آموزه‌های علمی و تجربی در حوزه ارتباط با ناشنوایان و رهنمودهای کلان مدیریتی و اخلاقی به ارائه چارچوبی عملیاتی برای کارکنان محترم دولت در مواجهه با ارباب‌رجوع ناشنوا و کم‌شنوا می‌پردازد.

کاشت حلزون یک فرایند پیچیده و چندمرحله‌ای است که از ارزیابی اولیه تا جراحی و سپس توانبخشی را شامل می‌شود. این مقاله به بررسی کامل پروسه‌ی کاشت حلزون، از تصمیم‌گیری تا اجرای آن می‌پردازد و معیارهای کاندیداتوری، مراحل جراحی، زمان روشن‌سازی دستگاه و مسیر توانبخشی را به تفصیل شرح می‌دهد.

جهان مدرن، جهانی است که برای «شنوایان» طراحی شده؛ زنگ در، آژیر خطر، موسیقی پس‌زمینه و مهم‌تر از همه، گفتار، ستون‌های این جهان را تشکیل می‌دهند. اما برای میلیون‌ها انسان در سراسر زمین، این جهان ناآشنا و گاه خصمانه است. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (۲۰۲۱)، بیش از ۴۳۰ میلیون نفر در جهان به کم‌شنوایی ناتوان‌کننده مبتلا هستند و این رقم تا سال ۲۰۵۰ به ۷۰۰ میلیون خواهد رسید. کم‌شنوایی درمان‌نشده، سومین عامل «بار ناتوانی» در جهان است و سالانه هزینه زیادی به اقتصاد جهان تحمیل می‌کند. اما فراتر از آمار آنچه اهمیت دارد، تجربه زیسته انسان در مواجهه با این پدیده است.

تا حالا شده به این فکر کنید که چطور حرف زدن را یاد گرفتید؟ هیچ‌کس نیست که اولین کلمه‌اش را به خاطر بیاورد. این خودش بزرگ‌ترین راز زندگی ماست.

زبان اشاره (Sign Language) یک زبان طبیعی دیداری-حرکتی است که در آن، معنا از طریق حرکات دست‌ها، حالات چهره، و وضعیت بدن منتقل می‌شود. این زبان‌ها در هر کجا که اجتماعات ناشنوایان شکل گرفته‌اند، به‌طور خودجوش پدید آمده‌اند. امروزه صدها زبان اشاره گوناگون در سراسر جهان وجود دارد و هر یک، فرهنگ و هویت جامعه ناشنوایان خود را بازتاب می‌دهد. این مقاله می‌کوشد پرده از این جهان خاموش اما پرشور بردارد: از تاریخ و ساختار زبان‌شناختی گرفته تا علوم اعصاب، از فرهنگ و هنر ناشنوایان تا چالش‌های آموزش، از وضعیت حقوقی و مترجمان اشاره تا تجربه زیسته خانواده‌ها و افق‌های فناورانه نوین.

تصور کنید کودکی ناشنوا پشت نیمکت کلاس درس نشسته است. معلم با صدای بلند درس می‌دهد، هم‌کلاسی‌ها زمزمه می‌کنند و می‌خندند، اما او هیچ از این صداها نمی‌شنود. از پنجره اول، این صحنه تراژیک است: کودکی که از جهان شنیداری محروم مانده، نمی‌تواند درس را دنبال کند، و نیازمند «توانبخشی» است تا هرچه بیشتر شبیه هم‌کلاسی‌های «سالم» خود شود. این نگاه پزشکی است