اختلال طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorder; ASD) یکی از پیچیده‌ترین و ناهمگن‌ترین شرایط عصب‌رشدی (Neurodevelopmental) است که روان‌پزشکی و علوم اعصاب مدرن با آن روبه‌رو هستند. این وضعیت اساساً با تفاوت‌های پایدار در دو حوزه اصلی مشخص می‌شود: نخست، ارتباط و تعامل اجتماعی، و دوم، الگوهای محدود، تکراری و کلیشه‌ای در رفتار، علایق یا فعالیت‌ها. واژه «طیف» در نام‌گذاری آن بازتاب‌دهنده گستره وسیع علائم، سطوح عملکردی و نیازهای حمایتی است که از افراد با نیازهای بسیار اساسی تا افرادی با زندگی کاملاً مستقل را در بر می‌گیرد.