این مقاله می‌کوشد یک ماتریس تصمیم‌گیری واقع‌بینانه برای تسهیلگران CBR ارائه دهد و نشان دهد که چگونه می‌توان با تلفیق دانش بومی، فناوری‌های دیجیتال، و الگوهای موفق جهانی، فناوری‌های کمکی را به دست کسانی رساند که بیشترین نیاز را دارند.