اسکیزوفرنیا (Schizophrenia) یک اختلال روانی مزمن، پیچیده و شدید است که نحوه تفکر، احساس، و رفتار فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخلاف باور عمومی، اسکیزوفرنیا «شخصیت چندگانه» یا «جنون خطرناک» نیست. بر اساس DSM-5-TR، این اختلال با دو یا چند مورد از علائم زیر مشخص می‌شود که باید حداقل یکی از آن‌ها از میان سه علامت نخست باشد: هذیان‌ها (Delusions) یعنی باورهای نادرست و تزلزل‌ناپذیر برخلاف شواهد (مانند باور به اینکه دیگران قصد آسیب رساندن دارند یا افکار فرد توسط نیرویی خارجی کنترل می‌شود)؛ توهمات (Hallucinations) یعنی ادراکات حسی بدون محرک خارجی، که شایع‌ترین آن توهمات شنوایی (شنیدن صداهایی که دیگران نمی‌شنوند) است؛ گفتار آشفته (Disorganized Speech) مانند پریدن از موضوعی به موضوع دیگر یا ارائه پاسخ‌های نامرتبط به سؤالات؛ رفتار به شدت آشفته یا کاتاتونیک (بی‌حرکتی یا agitation شدید)؛ و علائم منفی مانند کاهش بیان عاطفی (flat affect)، انزوای اجتماعی، بی‌ارادگی (Avolition) و فقدان لذت (Anhedonia). این علائم باید حداقل شش ماه ادامه داشته باشند و به اختلال قابل توجه در عملکرد شغلی، تحصیلی، یا اجتماعی منجر شوند.