فیزیوتراپی از آن دست دانش‌هایی است که قدرت درک ما از «درمان» را به چالش می‌کشد. برخلاف پزشکی که عمدتاً با دارو و جراحی سر و کار دارد، فیزیوتراپی از زبان بدن برای شفا بخشیدن به بدن بهره می‌برد؛ زبان حرکت، تماس، گرما، سرما، جریان الکتریسیته و نور. اما این حرفه، تنها با جسم سروکار ندارد. فیزیوتراپیست، هر روز با انسانی روبه‌روست که درد می‌کشد، ناتوان شده، و به دنبال بازیافتن استقلال خویش است. به همین دلیل، فیزیوتراپی را می‌توان تلفیقی از علم دقیق آناتومی و بیومکانیک با هنر برقراری ارتباط انسانی دانست.