«مراقبت»، واژه‌ای که با گرما و عطوفت گره خورده، در زندگی افراد دارای معلولیت گاه مفهومی متناقض می‌یابد: از یک سو برای بقا و رفاه ضروری است، و از سوی دیگر می‌تواند به قیم‌مآبی، وابسته‌سازی، و سلب عاملیت بینجامد. این مقاله می‌کوشد این دوگانگی را از منظر «اخلاق مراقبت» بکاود، نگاهی انتقادی به نظام‌های مراقبتی موجود بیندازد، و در نهایت، چشم‌اندازی به سوی «مراقبت مبتنی بر حقوق» بگشاید.