اما پرسش اینجاست: چرا ادبیات عامه‌پسند، با مخاطبان میلیونی‌اش، همچنان شخصیت دارای معلولیت را عمدتاً در قالب‌های تکراری «قربانی تراژیک» یا «ابرقهرمان الهام‌بخش» به تصویر می‌کشد؟ چرا ویترین پرفروش‌ترین کتاب‌فروشی‌های جهان و ایران، تا این اندازه در بازنمایی‌های قالبی و کلیشه‌ای از معلولیت غوطه‌ور است؟ این مقاله می‌کوشد با نگاهی انتقادی، ریشه‌های این معضل را در عطش بازار به روایت‌های تراژیک، سیاست‌های نشر، و اقتصاد کتاب بکاود و نشان دهد که ادبیات عامه‌پسند، آیینه‌ای شفاف از باورها، ترس‌ها، و روابط قدرت در جامعه است.