گروه‌های خودیار (Self-Help Groups) از مؤثرترین سازوکارهای توانمندسازی افراد دارای معلولیت در سطح جامعه هستند. این گروه‌ها، انجمن‌هایی غیررسمی‌اند که در آن افراد با تجربه‌های مشترک گرد هم می‌آیند تا از طریق حمایت متقابل، فعالیت‌های جمعی و دادخواهی، کیفیت زندگی خود را ارتقا دهند . سازمان جهانی بهداشت در ماتریس توانبخشی مبتنی بر جامعه (CBR)، گروه‌های خودیار را ذیل مؤلفه «توانمندسازی» قرار داده و تشکیل آن‌ها را یکی از وظایف کلیدی تسهیلگران محلی می‌داند