فلج اطفال (Poliomyelitis) امروزه در ایران به بیماری فراموش‌شده‌ای بدل شده و از سال ۱۳۷۶، هیچ موردی از ویروس وحشی در کشور ثبت نشده است. اما برای نسلی که پیش از ریشه‌کنی به این بیماری مبتلا شد، ماجرا هرگز تمام نشده است. اینان اکنون با «معلولیت‌های پایدار»، «دفورمیتی‌های اسکلتی»، و «سندرم پس از فلج اطفال» دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ چالش‌هایی که نظام سلامت ایران — که تمام تمرکزش بر پیشگیری و ریشه‌کنی بوده — کمتر به آن‌ها پرداخته است. این مقاله، روایت زندگی این بازماندگان است؛ از لحظه ابتلا در کودکی تا دهه‌ها زندگی با بدنی که ویروس، برای همیشه تغییرش داده است.