پيشنهادهايى براى مناسب سازى موثرتر محيط زندگى براى افراد داراى معلوليت

پيشنهادهايى براى مناسب سازى موثر تر محيط زندگى
براى افراد داراى معلوليت

انتشارات بهزیستی

سال 1399

مسعود پناهی

محيط قابل دسترس جايى است كه فرد داراى معلوليت ، استقلال و حداكثر توانمندى خود را در آن تجربه مى كند.
اين محيط، دربرگيرنده ارتباطات، حمل و نقل، فضاى كار، فضاى تحصيل، مسيرهاى رفت و آمد ، آموزش و حتى
سرگرمى و تفريح است.
امروزه با توجه به رشد روز افزون فناورى و گسترش دامنه علوم، حوزه مناسب سازى براى افراد داراى نيازهاى ويژه به
موضوعى بين رشته ايى و چندجانبه تبديل شده است. مددكارى اجتماعى، روان شناسى ،كاردرمانى، مهندسى، علوم
رايانه ، روباتيك، معمارى و بسيارى از رشته هاى ديگر نقشى اساسى و سهمى مهم در ايجاد فضاى مناسب سازى
شده و در دسترس فرد داراى معلوليت برعهده گرفته اند. به گونه ايى كه كارشناسان توانبخشى، مناسب سازى براى
افراد داراى معلوليت را رويكردى بين رشته ايى و بين المللى مى خوانند.
استفاده از روش هاى نوين و خلالاقانه، بهره گيرى از تجربيات موفق جوامع ديگر، ضمن بكارگيرى راه حل هاى
مبتنى بر جامعه، توجه به نكاتى چون اراده، سليقه و هويت شخصى افراد داراى معلوليت، حتى افراد داراى ناتوانى
هاى ذهنى و شناختى، نكات داراى اهميتى است كه بدون در نظر گرفتن آنها هر برنامه و طرحى در جهت توانمند
سازى افراد داراى نياز هاى خاص، ناقص و ناكامل مى نمايد. بنابراين، آنچه در اين كتابچه به آن پرداخته شده است
بر اساس توجه به موارد ذكر شده، طرح ريزى شده و به نگارش در آمده است .
علالاوه برآن، مسئله دسترسى آسان، هزينه تمام شده اندك و صرفه اقتصادى، مولفه ديگرى است كه در بند بند
پيشنهادات اين كتابچه، در نظر گرفته شده و مورد توجه قرار گرفته است. به عبار ت ديگر، تمام آنچه در اين
صفحات به عنوان پيشنهاد طرح گرديده، در شرايط كنونى كشورمان و با هزينه هاى متعارف و ممكن قابل انجام و
در دسترس است.