این مقاله، یک تحلیل فلسفی-کاربردی از «کرامت در مراقبت» از افراد دارای معلولیت است. پرسش محوری ما این است: چگونه می‌توان از «مراقبت ترحم‌محور» – که در آن، فرد، «ابژهٔ منفعل کمک» است – به «مراقبت کرامت‌محور» گذر کرد – که در آن، فرد، «سوژهٔ فعال» و «کارفرمای زندگی خود» است؟ برای پاسخ به این پرسش، ابتدا مفهوم «کرامت» را در بستر مراقبت تعریف می‌کنیم. سپس، دو مدل رقیب مراقبت را مقایسه می‌نماییم: مدل «پزشکی/خیریه‌ای» و مدل «حقوق‌محور/دستیاری شخصی». در ادامه، مفهوم «دستیاری شخصی» را به عنوان تجسم عملی کرامت در مراقبت معرفی می‌کنیم. پس از آن، چالش‌های عملی حفظ کرامت در مراقبت روزمره را بررسی می‌نماییم. در نهایت، راهنمایی عملی برای تسهیلگران و مدیران خدمات ارائه می‌دهیم.