نامزدی افراد دارای معلولیت در انتخابات مجلس نامزدی افراد دارای معلدر تاریخ جمهوری اسلامی ایران، تا پیش از انتخابات مجلس یازدهم (۱۳۹۸)، هیچ فرد دارای معلولیت آشکار (نظیر کاربر ویلچر، نابینا، یا ناشنوا) به عنوان نمایندهٔ مجلس انتخاب نشده بود. در آن انتخابات، برای نخستین بار، یک نامزد نابینا به مرحلهٔ دوم راه یافت و هرچند در نهایت رأی نیاورد، اما «پرسش حضور» را در افکار عمومی مطرح کرد: آیا افراد دارای معلولیت می‌توانند «نمایندهٔ مردم» باشند؟ آیا قانون، زیرساخت‌ها، و فرهنگ سیاسی ایران برای چنین مشارکتی «آماده» است؟ و مهم‌تر از آن، «غیاب» این افراد در بالاترین نهاد قانون‌گذاری کشور، چه پیامدی برای کیفیت قوانین و سیاست‌های مرتبط با ۱۵٪ از جمعیت ایران دارد؟ولیت در انتخابات مجلس