این مقاله، با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر «مطالعات فرهنگی معلولیت» (Disability Cultural Studies)، به بررسی مفهوم «شهروندی فرهنگی» و نسبت آن با افراد دارای معلولیت می‌پردازد. در ادامه، ابتدا مبانی نظری این مفهوم را تشریح می‌کنیم. سپس، ابعاد سه‌گانهٔ شهروندی فرهنگی (دسترسی، بازنمایی، و مشارکت/تولید) را تحلیل می‌نماییم. پس از آن، موانع تحقق شهروندی فرهنگی برای افراد دارای معلولیت را با ذکر مثال‌های عینی از ایران و جهان بررسی می‌کنیم. در نهایت، راهبردهایی عملی برای تسهیلگران، سیاست‌گذاران فرهنگی، و نهادهای مدنی ارائه می‌دهیم.