مقدمه: چرا فلسفه برای معلولیت مهم است؟ معمولاً معلولیت را با «نداشتن» تعریف می‌کنیم. کسی که پا ندارد، «نمی‌تواند راه برود». کسی که چشم ندارد، «نمی‌تواند ببیند». این طرز فکر آن‌قدر رایج است که شاید هرگز به ذهنمان نرسد می‌شود طور دیگری هم به ماجرا نگاه کرد. اما دو فیلسوف فرانسوی به نام ژیل دلوز و فلیکس گواتاری دقیقاً همین کار را کردند. آن‌ها مفاهیمی آفریدند که کمک می‌کند بدن را نه...

سالم‌سالاری خیرخواهانه دقیقاً همان چیزی است که شما توصیف می‌کنید: «توجه افراطی»، «مهربانی بی‌دلیل»، «ستایش بیش از حد». این شکل از تبعیض معمولاً به‌صورت ترحم، حمایت پدرسالارانه، و تمجیدهای تحقیرآمیز برای انجام فعالیت‌های روزمره ظاهر می‌شود