واژه «توانمندسازی» در زبان‌های مختلف معانی متفاوتی دارد و به سادگی قابل ترجمه نیست. توصیف‌های ساده‌ای که برای آن ارائه شده عبارتند از: «حرفی برای گفتن داشتن و شنیده شدن»، «قدرت شخصی»، «تصمیم‌گیری برای خود»، «کنترل داشتن یا کسب کنترل بیشتر»، «آزاد بودن»، «استقلال»، «توانایی مبارزه برای حقوق خود»، و «به عنوان شهروندان و انسان‌های برابر با حق مشارکت شناخته و محترم شمرده شدن» . این توصیف‌ها یک هسته مشترک دارند: توانمندسازی یعنی گذار از «ابژه» به «سوژه»، از «دریافت‌کننده منفعل» به «کنشگر فعال»، و از «حاشیه» به «مرکز».